(۰۵/۰‌P).

وسط پرنده جذب و در نتیجه با مصرف خوراک کمتری به افزایش وزن بالاتری می‌رسد [۷۳ و ۶۱]. لی وهمکاران (۱۹۹۸)، و ویلیام و لوسا (۲۰۰۱)، گزارش کردند که اسانسهای گیاهی احتمالاً از طریق افزایش تولید آنزیم‌های هضمی و ارتقاء عملکرد کبد باعث تحریک قابلیت هضم مواد مغذی می‌شوند [۱۱۷ و ۱۹۱]. در دوره پایانی (۴۲-۲۹ روزگی) پرورش تنها تفاوت بین تیمار شاهد و ۵/۰ درصد آویشن با دیگر تیمارها معنی‌دار بود (۰۵/۰‌P). بیشترین خوراک مصرفی در این دوره مربوط به تیمار شاهد بود. کمترین میزان خوراک مصرفی در این دوره مربوط به تیمار حاوی سین بیوتیک بود که با تیمار شاهد و تیمار حاوی ۵/۰ درصد آویشن تفاوت معنیدار داشت (۰۵/۰‌P). بیشترین خوراک مصرفی هم در بین تیمارهای دریافتکننده مواد افزودنی مربوط به تیمار ۵/۰ درصد آویشن بود که با دیگر تیمار بجز تیمار شاهد تفاوت معنیداری داشت (۰۵/۰‌P).
در کل دوره پرورش (۴۲-۱ روزگی) بیشترین خوراک مصرفی مربوط به تیمار شاهد بود که با دیگر تیمارها تفاوت معنیداری داشت (۰۵/۰‌P). در بین تیمارهای دریافت کننده مواد افزودنی کمترین مقدار خوراک مصرفی متعلق به تیمارحاوی ۷۵/۰ درصد گل گاو زبان بود که با سایر تیمارها تفاوت معنی‌داری نشان نداد (۰۵/۰P). در بین تیمارهای دریافت کننده مواد افزودنی تفاوت معنی داری وجود نداشت (۰۵/۰P). ویلیام و لوزا (۲۰۰۱)، گزارش کردند که روغن های فرار از طریق افزایش تولید آنزیم‌های هضمی و ارتقاء عملکرد کبد باعث بهبود قابلیت هضم می‌شوند [۱۹۱]. روغن‌های فرار ترکیبات پیچیده‌ای هستند که ترکیب شیمیای و غلظت ترکیبات مختلف آن‌ها متغیر است [۱۱۹]. اعمال اصلی روغن‌های فرار شامل کنترل پاتوژن‌ها، فعالیت ضد میکروبی، آنتی اکسیدانی، کمک به هضم از جمله تحریک فعالیت آنزیم‌های آندوژن، جذب نیتروژن و کنترل تولیدآمونیاک می‌باشد [۱۸۵]. نحوه عمل ضد میکروبی آن‌ها شامل تداخل با غشای سلول است که نفوذ پذیری به کاتیون‌هایی مانند H+ و k+ را تغییر می‌دهند [۴۸]. گیاه آویشن به دلیل دارا بودن روغن‌های فرار مثل تیمول و کارواکرول و لینالوئول در ساختار خود، و اثرات مهم گوارشی که این مواد گیاهی دارا می‌باشند، امروزه به عنوان یک محرک رشد گیاهی قوی در صنعت طیور جهان شناخته شده و نیز جایگزین انواع محرک‌های رشد شیمیایی شده است [۴۸] .

جدول ۴-۱ مقایسه گروهی تیمارهای آزمایشی مربوط به خوراک مصرفی
مقایسه
درجه آزادی
میانگین مربعات خوراک مصرفی۱۰- ۱
میانگین مربعات خوراک مصرفی۲۸-۱۱
میانگین مربعات خوراک مصرفی۴۲-۲۹
میانگین مربعات خوراک مصرفی۴۲-۰
شاهد/ افزودنی
۱
۸/۸
***۷۰/۱۱۱۸۲۰
***۸۳/۶۳۶۲۳
***۹۹/۳۴۰۶۶۶
سین بیوتیک/سطوح مختلف آویشن و گل گاو زبان
۱
۵۷/۲۲
۳۱/۱۰۱۵
۷۰/۱۲۷۱۹
۳۳/۱۹۵۷۰
***، **، و * در هر ستون به ترتیب نشان دهنده تفاوت معنی دار در سطح (۰۰۱/۰P)، (۰۱/۰P)و (۵/۰P) است.

جدول ۴-۲- اثر جیره‌های آزمایشی بر خوراک مصرفی (جوجه/گرم) در دوره های مختلف پرورش

دوره (روزگی)
تیمار

۱۰-۱

۲۸-۱۱

۴۲-۲۹

۴۲-۱
شاهد
۱۹/۱۵۲
a50/1468
a38/2259
a06/3880

سین‌بیوتیک

۹۳/۱۵۵
bb09/1271

b78/2070

c81/3497
آویشن ۵۰/۰درصد
۶۰/۱۵۳

b53 /1259

a97/2197

bc09/3611

آویشن۷۵/۰درصد

۴۳/۱۵۳

b56/1321

b56/2176

bc56/3651

گل گاو زبان ۵/۰درصد

۶۰/۱۵۳

b34/1302

b13/2088

c06/3544

گل گاو زبان ۷۵/۰درصد
۵۰/۱۵۲
b19/1272
b66/2072
c34/3497
SEM

۵۹/۱

۵۷۰/۲۵

۸۴۰/۲۷

۸۸۸/۴۳

CV
۰۷/۲
۸۸/۳
۶۰/۲
۴۲/۲
میانگین هایی که در هر ستون دارای حروف غیره مشابه هستند، در سطح ۵ درصد تفاوت دارند.( SEMخطای معیار میانگین و CV ضریب تغییرات)

۴-۱-۲- میانگین افزایش وزن (جوجه/گرم)

نتایج حاصل از مقایسه گروهی تیمارهای آزمایشی و تاثیر جیره‌های آزمایشی در دورههای مختلف بر میانگین افزایش وزن جوجه‌های گوشتی به ترتیب در جدول ۴-۳ و ۴- ۴ آورده شده است. تیمارهای آزمایشی در دوره آغازین (۱۰-۱ روزگی) بر افزایش وزن جوجه‌های گوشتی تأثیر معنی‌داری نداشتند (۰۵/۰‌P).
در دوره ۲۸-۱۱ روزگی بین تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (۰۵/۰‌P). کمترین میانگین افزایش وزن بدن در این دوره مربوط به تیمار ۵/۰ آویشن و بیشترین افزایش وزن بدن مربوط به تیمار سین بیوتیک بود که با همه ی تیمارها اختلاف معنی داری داشت (۰۵/۰‌P). در مقایسات گروهی مربوط به افزایش وزن ۲۸-۱۱ روزگی (جدول ۴-۳)، تیمار سین‌بیوتیک در مقایسه با سطوح مختلف آویشن و گل‌گاوزبان در سطح آماری (۰۰۱/۰‌P) معنی‌دار بود.
در دوره ی پرورشی ۴۲-۲۹ روزگی تفاوت معنی داری بین جیره های مختلف آزمایشی بر میانگین افزایش وزن مشاهده نشد (۰۵/۰ P). کمترین میانگین افزایش وزن بدن در این دوره پرورش مربوط به تیمار سین‌بیوتیک و بیشترین میانگین افزایش وزن بدن مربوط به تیمار ۵/۰ درصد آویشن بود.نتایج بدست آمده از این پژوهش با مطالعات جانگ و همکاران (۲۰۰۷)مطابقت داشت، ، به طوریکه این پژوهشگران اثر مخلوطی از روغن‌های فرار حاوی تیمول و کارواکرول را در دو سطح ۲۵ و۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم جیره بر مصرف خوراک مورد بررسی قرار دادند و تأثیر معنی داری در دوره‌پرورش(۳۵-۲۲ روزگی ) مشاهده نکردند[۱۰۳]. آنها بیان نمودند
احتمالا شرایط بهداشتی مناسب باعث عدم بروز تأثیر معنی دار بر وزن بدن و مصرف خوراک شده است. [۱۰۳].
نتایج کل دوره پرورش (۴۲-۱ روزگی) نشان داد که تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنی داری بر میانگین افزایش وزن داشتند (۰۵/۰‌P). بیشترین میزان افزایش وزن در کل دوره پرورش (۴۲-۱ روزگی) به تیمار حاوی سین بیوتیک تعلق داشت که این تیمار با همه تیمارهای آزمایشی بجز تیمار حاوی ۵/۰ درصد آویشن تفاوت معنی‌داری نشان نداد (۰۵/۰‌P). بعد از گروه آزمایشی سین بیوتیک بالاترین میانگین افزایش وزن را تیمار گل گاو زبان ۷۵/۰ درصد به خود اختصاص داده بود اما از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری بین این دو تیمار وجود نداشت (۰۵/۰ P). نتایج این آزمایش با نتایج آزمایش آل کاسی (۲۰۰۹)، مطابقت داشت او نتیجه گرفت که دز بالای عصاره دو گیاه آویشن و دارچین (۲۰۰ میلیون در قسمت) نسبت به دز پایین آن‌ها (۱۰۰ میلیون در قسمت) و شاهد اثر بهتری دارند، و افزایش وزن روزانه بیشتری را نشان دادند که این بهبود ناشی از فعالیت موادی مانند کارواکرول است که باعث بازدهی بالا در استفاده از خوراک می‌شوند و رشد را افزایش میدهند [۴۹]. در حقیقت کارواکرول، مصرف خوراک را از طریق تنظیم اشتها تحت تاثیر قرار میدهد [۱۱۸].
فلورو پانری (۲۰۰۵)، مارکینکاک وهمکاران (۲۰۰۸)، گزارش کردند وزن جوجه‌های گوشتی بعد از تغذیه با عصاره‌های گیاهی بالاتر بود [۱۲۸ و ۵۹].
تحقیق دیلاکوئیس و همکاران(۲۰۰۲) و لی و همکاران (۲۰۰۳)، نشان داد که استفاده از اسانس گیاه آویشن در جیره طیور باعث افزایش وزن بدن جوجه ها شد. این افزایش وزن بدلیل فعالیت اجزاء شیمیایی تیمول و کارواکرول آویشن است که این ترکیبات اثرات مثبتی بر سیستم گوارشی دارند و همچنین باعث افزایش فعالیت لیپاز و آمیلاز پانکراس و هضم پروتئین، چربی و سلولز می‌شوند[۱۱۸ و ۷۴].گزارشات متعددی در رابطه با بهبود افزایش وزن در اثر افزودن پروبیوتیک و پری‌بیوتیک به جیره جوجه‌های گوشتی وجود دارد [۱۴۵ و۱۴۲و ۱۷۴]. بنظر میرسد سین‌بیوتیک از طریق بهبود استفاده از پروتئین، چربی، ویتامین و مواد معدنی، افزایش عمل پپسین در هنگام کمبود اسید کلریدریک، افزایش و تقویت بتاگالاکتوسیداز و تخمیر لاکتوز،‌ سنتز برخی ویتامینها، متعادل نمودن اعمال و وظایف روده و بهبود حرکات روده باعث تقویت و تحریک رشد و سلامتی به واسطه در دسترس قرار گرفتن آسانتر مواد مغذی میشوند [۱۵۵]. عصاره دارچین و آویشن سیستم هضم را در طیور تحریک و عملکرد کبد را بهبود و درصد آنزیمهای هضم کننده در طیور را افزایش می‌دهد [۴۹]. اثرات عصارههای گیاهی ممکن است به دلیل راندمان بالاتر در استفاده از خوراک باشد که در نهایت رشد را تسریع میبخشد. شواهد حاکی بر این است که گیاهان، گونهها و عصارههای گیاهی متفاوت دارای ویژگی تحریککنندگی در هضم بوده و دارای اثرات ضدمیکروبی میباشند [۱۲۸]. به نظر می‌رسد اسانسهای گیاهی از طریق محدود کردن رشد میکروارگانیسمهای مضر باعث بهبود رشد و افزایش وزن می‌شوند [۱۶۰]. گزارش شده است ترکیبات عصاره گیاه آویشن نظیر تیمول و کارواکرول در جوجههای گوشتی با تحریک ترشح غدد بزاقی و افزایش فعالیت آنزیمهای پانکراس (مثل آمیلاز، لیپاز، تریپسین و کیموتریپسین) و آنزیمهای مخاط روده و تنظیم ترشح صفرا عمل هضم را بهبود میبخشند [۱۵۸]. گزارشهای زیادی وجود دارند که نشان میدهند مکملها یا عصاره‌های گیاهی میتوانند رشد را در جوجههای گوشتی تحریک کنند [۱۱۸و ۷۲ و ۹۶]. به نظرمیرسد که افزودنیهای گیاهی با بهبود فلور میکروبی روده و کاهش رقابت برای مواد مغذی بین میزبان و میکرواورگانیسمهای روده تأثیر خود را بر افزایش وزن بدن و بهبود ضریب تبدیل خوراک اعمال کنند. اکثر روغن‌های فرار استخراج شده از گیاهان شامل مخلوطی از هیدروکربن‌ها و ترکیبات اکسیژنه نظیر الکل، استر، آلدئید و کتون و درصد کمی از ترکیبات غیر فرار شامل پارافین و موم‌ها هستند. شواهدی مبنی بر وجود خاصیت تحریک کنندگی اشتها و ضد میکروبی در برخی از این ترکیبات می‌باشد که ممکن است باعث بهبود عملکرد پرنده شوند [۴۸ و ۵۹].اشتهای پرنده احتمالا از طریق ترشح آنزیم‌ها،‌ تنظیم فلور میکروبی و کمک به حفظ سلامت عمومی تحریک می‌شود [۱۱۶ و ۱۱۷ و ۱۹۱].

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   ضریب واکنش سود

جدول ۴-۳- مقایسه گروهی تیمارهای آزمایشی مربوط به افزایش وزن
مقایسه
درجه آزادی
میانگین مربعات افزایش وزن۱۰-۱
میانگین مربعات افزایش وزن ۲۸-۱۱
میانگین مربعات افزایش وزن ۴۲-۲۹
میانگین مربعات افزایش وزن ۴۲-۰
شاهد/ افزودنی
۱
۹۹۲/۱۹۶
۵۰/۹۰۷
۱۰/۱۰۱۲
۶۸/۲۲۹۴
سین بیوتیک/سطوح مختلف آویشن و گل گاوزبان

۱

۱۸۴/۲۳۴

***۵۲/۷۰۳۹۶

۴۴/۱۰۱۳۳

۰۲/۲۲۳۰۷

***، **، و * در هر ستون به ترتیب نشان دهنده تفاوت معنی دار در سطح (۰۰۱/۰P)، (۰۱/۰P)و (۰۵/۰P) است.

جدول۴-۴- تأثیر جیره‌های آزمایشی بر میانگین افزایش وزن(جوجه/گرم) در دوره های مختلف پرورش
دوره (روزگی)
تیمار

۱۰-۱

۲۸-۱۱

۴۲-۲۹

۴۲-۱
شاهد

سین بیو تیک

آویشن۵۰/۰درصد
آویشن ۷۵/۰درصد
گل گاو زبان۵۰/۰درصد
گل گاو زبان
۷۵/۰ درصد
۱۶/۱۲۸

۶۳/۱۱۳

۲۹/۱۲۱

۴۱/۱۲۴

۹۷/۱۳۰

۰۶/۱۱۲
b59/815

a75/950

c78/707

b78/837

b66/834

b50/829
۴۷/۱۰۸۸

۸۸/۱۰۶۰

۶۹/۱۱۵۳

۸۱/۱۱۰۴

۵۶/۱۰۸۳

۵۳/۱۱۲۶
ab22/1994

a 25/2087

b 75/1944

ab 19/2029

ab09/2011

ab 08/2030
SEM

۸۱/۷
۷۱/۱۸
۹۶/۳۲
۵۸/۳۹
CV
۸۳/۱۲
۵۱/۴
۹۷/۵
۹۲/۳
در هر ستون میانگین‌هایی که دارای حدا قل یک حرف مشترک هستند فاقد اختلاف معنی‌دار درسطح ۵ درصد می باشند.

۴-۱-۳-ضریب تبدیل خوراک مصرفی(گرم/گرم)

نتایج مربوط به مقایسه گروهی تیمارهای آزمایشی در جدول ۴-۵ و میانگین ضریب تبدیل خوراک تیمارهای آزمایشی مختلف در دوره‌های مختلف در جدول ۴-۶ مشاهده می‌شود. بین گروه‌های آزمایشی در دوره آغازین (۱۰ – ۱ روزگی) از نظر ضریب تبدیل خوراک تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (۰۵/۰ P).
در دوره رشد ( ۲۸-۱۱ روزگی) بین تیمارهای مختلف آزمایشی از نظر میانگین ضریب تبدیل خوراک تفاوت معنیداری مشاهده شد (۰۵/۰‌P). بیشترین ضریب تبدیل را در این دوره تیمار شاهد داشت که با همه تیمارهای آزمایشی تفاوت معنیداری داشت (۰۵/۰‌P). کمترین میانگین ضریب تبدیل خوراک را تیمارحاوی سین بیوتیک به خود اختصاص داده بود که با همه تیمارها تفاوت معنیداری داشت (۰۵/۰‌P). اما بین تیمارهای حاوی آویشن ۷۵/۰درصدوگل گاوزبان ۵/۰و۷۵/۰درصد اختلاف معنیداری وجود نداشت (۰۵/۰ P).
در دوره پایانی (۴۲-۲۹ روزگی) بین تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنیداری مشاهده شد (۰۵/۰‌P). در این دوره بیشترین میانگین ضریب تبدیل خوراک مربوط به تیمار شاهد بود که با همه تیمارهای آزمایشی تفاوت معنیداری داشت (۰۵/۰‌P). کمترین میانگین ضریب تبدیل خوراک را تیمار ۷۵/۰گل گاوزبان به خود اختصاص داد که فقط با تیمار شاهد تفاوت معنیداری داشت (۰۵/۰‌P). ). بین تیمارهای آزمایشی حاوی سینبیوتیک، ۵/۰ و ، ۷۵/۰ درصد آویشن و ۵/۰ درصد گل گاو زبان اختلاف معنیداری وجود نداشت (۰۵/۰P).
در کل دوره پرورش (۴۲-۱ روزگی) بین جیرههای مختلف آزمایشی از نظر میانگین ضریب تبدیل خوراک تفاوت معنیداری مشاهده شد (۰۵/۰‌P). بیشترین ضریب تبدیل در کل دوره پرورش متعلق به تیمار شاهد بود که با دیگر تیمارها بجز تیمار حاوی ۵/۰ آویشن تفاوت معنی‌داری داشت (۰۵/۰‌P). کمترین ضریب تبدیل را تیمار حاوی سین بیوتیک داشت که با دیگر تیمارها بجز ۵/۰و ۷۵/۰ درصد گل گاوزبان تفاوت معنیداری داشت (۰۵/۰‌P). بعد از تیمار شاهد بیشترین ضریب تبدیل مربوط به تیمار ۵/۰ درصد آویشن بود که با تیمار حاوی سین بیوتیک و ۷۵/۰ درصد گل گاوزبان اختلاف معنیداری داشت (۰۵/۰P). افزایش در زمان عبور خوراک باعث می‌شود که دستگاه