هموستازیس

اصطلاح هموستازیس[1] به معنای جلوگیری یا قطع خونریزی می‌باشد. هنگام آسیب رگ، بند آمدن خون از طریق یک رشته مکانیسم‌های مختلف متوالی ایجاد می‌شود. این مکانیسم‌ها به ترتیب عبارتند از:

1-  انقباض رگ آسیب دیده به منظور کاهش جریان خون.

2- تشکیل لخته پلاکتی یا پلاک پلاکتی که به صورت موقتی در محل آسیب دیده بوجود می‌آید.

3- تشکیل شبکه فیبرینی که میخ پلاکتی (لخته‌ی سفید) و گلبول‌های قرمز (لخته‌ی قرمز) را به دام               انداخته و لخته پایدارتری تشکیل می‌دهد.

4- تجزیه نسبی یا کامل لخته توسط پلاسمین (15).

مراحل مختلف هموستاتیکی را می‌توان به 2 مرحله تقسیم نمود:

1-    هموستاز اولیه[2]: شامل عکس‌العمل‌های عروقی و همچنین عمل پلاکت‌ها در رگ‌های خونی در پاسخ به یک ضایعه و یا صدمه می‌باشد.

2-    هموستاز ثانویه[3]: شامل واکنش پروتئین‌های انعقادی می‌باشد (17).

اسپاسم رگی به عنوان اولین مکانیسم سیستم بندآورنده خون شناخته می‌شود. بلافاصله پس از صدمه دیدن رگ، آسیب وارده به جدار رگ موجب انقباض رگ می‌شود. این عمل میزان جریان خون را از محل آسیب دیده کاهش می‌دهد. هر چه شدت آسیب وارده به رگ بیشتر باشد، شدت انقباض قوی‌تر خواهد بود. این انقباض موضعی از 20 دقیقه تا یک ساعت طول می‌کشد. در ظرف این مدت مکانیسم‌های تجمع پلاکتی و انعقاد خون می‌تواند صورت پذیرد (14).

[1].Hemostasis

[2].Primary hemostasis

[3].Secondary hemostasis

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   مقاله در مورد تجارب برتر تربیتی | کاملترین نمونه های رایگان سالتحصیلی 97-98