مفهوم اختلال­ های همبود از دیدگاه روانشناختی

اختلال نارسا توجه/ فزون ­کنشی و اختلال­ های همبود

گروهی که ممکن است در حوزه نوشتن مشکل داشته باشند، دانش­آموزان دچار اختلال نارسا توجه/ فزون­کنشی می­باشند (بارکلی، 2006). دانش­آموزان دچار این اختلال بیشتر اوقات مشکلات تحصیلی دارند و نمرات آزمون پیشرفت تحصیلی آنان پایین تر از همسالانشان است (کارلسون وتام، 2000؛ فرانکن برگر و کانن، 1999). در نتیجه، ترک تحصیل، اخراج از مدرسه، و نرخ مردودی در بین آنان بیشتر است (بارکلی، 1998، ویس و هتچمن، 1993). افزون بر آن، 40-20 درصد این دانش­آموزان اختلالات یادگیری دارند (بارکلی، 1998). در واقع، اختلال نارساتوجه/ فزون­کنشی می تواند با اختلالات یادگیری همبود گردد. زارع بهرام­آبادی و گنجی (1392) نشان دادند که میزان همبودی این دو اختلال 54/4 درصد، و میزان همبودی این دو اختلال در پسرها حدود سه برابر دخترها می­باشد. بارکلی (1997) میزان همبودی اختلال نارسا توجه/ فزون­کنشی و اختلال نوشتن را حدود 54 درصد گزارش کرده است. مایس، کالهون، و کراول[1](2000) در پژوهشی با عنوان ناتوانی­های یادگیری و اختلال نارسا­توجه­/ فزون کنشی، مشکلات قابل توجهی را در بیان نوشتاری این دانش آموزان گزارش کردند. همچنین، رستا و الیوت[2](1994) 21 پسر دچار اختلال نارسا توجه/ فزون­کنشی را، که به درمانگاه مراجعه کرده بودند، مورد مطالعه قرار دادند. نمره های انشای این دانش آموزان، به طور معنی داری، در توانایی نوشتن، پیچیدگی کلمه، و سودمندی، کمتر از گروه گواه بود.  ری، پدرون، و کارنولدی[3](2007) مهارت­های نوشتاری دانش آموزان دچار اختلال نارسا توجه/ فزون­کنشی را بررسی کردند، و دریافتند که کودکان دچار این اختلال، نسبت به افراد عادی انشاهای کوتاه­تر، با خطاهای بیشتر، و کیفیت کمتر می­نویسند. همچنین در یک مطالعه نوشتن توضیحی، دلاپاز (2001) گزارش کرد که کودکان دچار این اختلال، به طور متوسط انشاهای کوتاه، و با کیفیت کمتر می نویسند، و عناصر اصلی انشا را حذف می­کنند. برخی شواهد از عوامل ژنتیکی مشترک میان اختلال نارسایی توجه/ فزون کنشی و اختلال­های هجی­کردن حمایت می­کنند (گرجی، 1383).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   چهار ابزار اصلی موسیقی درمانی

[1] Mayes, Calhoun & Crowell

[2] Resta & Eliot

[3] Re, Pedron & Cornoldi