دانشگاه علوم پزشکی

دانلود پایان نامه

ی در این مرکز ۴/۵۳ سال بود که ۹/۵۳ درصد آنها زنان بوده اند. میانگین بیماران پذیرفته شده (۳۴_+۹/۲۱ درصد) دچار سکته مغزی و ۷/۳۳_+۳/۲۴ درصد دچار مشکلات ارتوپدی بودند. در ارتباط با بررسی پوست و بررسی وجود عوامل خطر موءثر بر بروز زخم فشاری، نتایج بدست آمده نشان داد که ۵/۹۷ درصد از پذیرفته شدگان در بدو پذیرش در مرکز، از نظر سلامت پوست و ۵/۶۷ درصد نیز به صورت روزانه مورد بررسی قرار گرفتند. در ۵/۴۷ درصد از مراکز، بررسی عوامل خطر موءثر بروز زخم به وسیله مقیاس برادن انجام گرفت و در ۴۰ درصد موارد نیز، بررسی به وسیله ابزار ساخته شده در این مراکز انجام می شد.۵/۹۲ درصد مراکز، بررسی عوامل خطر را در ۲۴ ساعت اول پس از پذیرش انجام دادند. در ۵۵ درصد از مراکز، بیمارانی که در معرض خطر بروز زخم فشاری نبودند به صورت هفتگی و در ۵/۳۷ درصد به صورت روزانه مورد بررسی قرار می گرفتند. درمورد بیمارانی که درمعرض خطر بروز زخم بودنددر ۷/۴۸ درصد از مراکز ، بررسی به صورت هفتگی و در ۶/۴۳ درصد مراکز، بررسی به صورت روزانه انجام می گرفت. درمورد اقدامات پیشگیری کننده از بروز زخم و درمان زخم های ایجاد شده،۵/۸۲ درصد از مراکز از پروتکل اقدامات پیشگیری کننده که در همان مرکز تهیه شده بود استفاده می کردند . سه اقدام پیشگیری کننده ای که در بیشتر مراکز جهت پیشگیری از بروز زخم مورد استفاده قرار می گرفتند شامل: تهیه چارت کنترل تغییر وضعیت مداوم و تکمیل آن توسط پرسنل پرستاری، مشاهده در مورد تغذیه و استفاده از وسایلی جهت کاهش فشار وارده بر برجستگی های استخوانی بود . بیش از ۸۵ درصد مراکز پاسخ دهنده جهت بیمارانی که به زخم فشاری مبتلا بودند، اقدامات زیر را انجام می دادند: مشاهده تغذیه، پانسمان زخم، استفاده از پماد در صورت بی اختیاری ادراری و مدفوعی، استفاده از تشک های کاهنده فشار و استفاده از وسایل مخصوص جهت کاهش فشار بر برجستگی های استخوانی. مقایسه اقدامات پیشگیری و درمانی انجام شده جهت بیماران در معرض خطر بروز زخم فشاری و مبتلایان به زخم نشان داد که در مورد گذاشتن سوند ادراری، تفاوت معناداری در دو گروه فوق مشاهده گردید(۰.۰۱p). همچنین در مورد استفاده از تشک های هوایی کاهنده فشار نیز بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده گردید(۰.۰۱۹ p). درمجموع نتایج این پژوهش جهت پرستاران بالینی و محققان پرستاری قابل استفاده می باشد (۵۰) .

جهت تعیین و مقایسه ابزارهای پیشگویی کننده برادن و واترلو و همچنین تعیین نقطه برش این ابزارها در تشخیص زخم فشاری به گزارش پژوهشی که توسط سوزنی و همکاران که به بررسی پیشگویی زخم فشاری در بیماران بستری با استفاده از معیارهای برادن و واترلو(یک مطالعه مقایسه ای) در سال ۱۳۸۸-۱۳۸۷ در بیمارستان امام حسین(ع) شاهرود انجام دادند می پردازیم. این مطالعه، یک مطالعه مقطعی می باشد. در این بررسی طی ۱۰ ماه بر روی ۱۸۶۴ بیمار بستری در بخش های داخلی، مراقبت های ویژه، داخلی مغز و اعصاب ، جراحی مغز و اعصاب و ارتوپدی انجام گردید. ابزار گرد آوری اطلاعات شامل دو پرسشنامه ارزیابی خطر برادن و واترلو و ابزار ارزیابی پوست می باشد. روش گردآوری اطلاعات از طریق مصاحبه و مشاهده توسط پژوهشگر انجام گردید. ارزیابی خطر در بدو پذیرش بیمار در بیمارستان توسط پژوهشگر انجام شد. بدین ترتیب اگر بیمار مستعد ابتلا به زخم فشاری بود، روزانه پوست بیمار در نواحی برجسته استخوانی مورد مشاهده قرار می گرفت و مشاهدات ثبت می گردید. ارزیابی پوست به صورت روزانه در فواصل ۴۸ ساعت انجام شده و درصورتی که بیمار موقع پذیرش زخم فشاری داشته و یا اعزام یا فوت نماید از مطالعه خارج می شد. داده ها پس از جمع آوری و ورود به رایانه با استفاده از نرم افزار اس پی اس تجزیه و تحلیل شده، داده های کمی به صورت میانگین و انحراف معیار و داده های کیفی به صورت فراوانی و درصد ارائه شدند. برای بررسی بهترین حساسیت و ویژگی از نمودار راک استفاده شده است. برای مقایسه میانگین دو گروه از آزمون تی با سطح اطمینان ۹۵ درصد استفاده شده است. از۱۸۶۴بیمار مورد بررسی،۱۰۸۹ نفر مرد (۴/۵۸ درصد) و ۷۵۵ نفر زن (۶/۴۱ درصد)بودند.۸ /۵۵ درصد در گروه سنی ۴۹-۱۴ سال قرار داشتند . تعداد ۷۲ نفر در طی مدت بستری به یک یا چند زخم فشاری دچار شدند که از این تعدا د ۳۵ نفر زن(۶/۴۸ درصد) و ۳۷ نفر مرد (۴/۵۱) بودند. در بین افراد مبتلا بیشترین تعداد(۶/۳۰ درصد) در گروه سنی ۷۴-۶۵ سال قرار داشتند . و اکثریت(۶/۳۸ درصد) در بخش ارتوپدی بستری بودند.۵۳ نفر(۶/۷۳ درصد) از مبتلایان دچار زخم درجه دو شدند و شایع ترین محل درگیر، ناحیه ساکرال(۷۵ درصد) و کمترین درگیری در ناحیه قوزک پا و آرنج دست) هر کدام ۳/۱ درصد) مشاهده شد. در ۱۷ نفر از بیماران (۲۴ درصد) دربیش از یک ناحیه از بدن دچار زخم فشاری شدند . بیشتر مبتلایان به زخم فشاری(۳/۲۶ درصد) به دلیل سکته مغزی،۷/۱۶ با تشخیص شکستگی فمور در بخش بستری بودند. میانگین مدت زمان ایجاد زخم فشاری بعد از پذیرش بیماران در بیمارستان ۲/۴_+۷/۴روز و در افراد غیر مبتلا۲/۱_+۹/۲روز گزارش شده است . میانگین نمرات بدست آمده از ارزیابی زخم فشاری بر اساس معیار برادن در بیماران مبتلا به زخم فشاری برابر ۶/۳+_۸/۱۳ و در گروه غیر مبتلا به زخم فشاری ۵/۳_+۲/۲۰ می باشد که میانگین دو گروه بر اساس آزمون تی اختلاف معناداری دارند(۰.۰۰۱p ). همچنین میانگین نمرات ارزیابی خطر زخم فشاری بر اساس معیار واترلو در مبتلایان به زخم فشاری۲/۵_+۶/۱۵ و در بیماران بدون زخم ف
شاری،میانگین نمره برابر۱/۴_+۱۰ می باشد. که اختلاف میانگین دو گروه معنادار می باشد. پایایی درونی هر دو معیار قبل از استفاده با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه گردید. نتایج بررسی انجام شده نشان داد که پایایی معیار برادن برابر ۸۳ درصد و معیار واترلو برابر ۴۰ درصد می باشد. که در مورد معیار برادن، پایایی محاسبه شده مناسب می باشد. برای بررسی اعتبار دو معیار ارزیابی خطر، از نمودار راک به منظور تعیین حساسیت و ویژگی های معیار فوق استفاده گردید . بهترین حساسیت و ویژگی برای معیار برادن در نقطه تشخیصی ۵/۱۸(کمتر از ۱۸) برابر ۹۲ درصد و ۷۴ درصد می باشد. برای معیار واترلو در نقطه تشخیصی ۵/۱۲(بالاتر از ۱۳) دارای حساسیت ۶۹ درصد و ویژگی ۷۸ درصد می باشد. در مجموع، نتایج مطالعه نشان داد که معیار برادن نسبت به معیار واترلو دارای حساسیت و ویژگی بالاتری می باشد و ابزار معتبری برای غربالگری زخم فشاری در بیمارستان می باشد. و لازم است ارزیابی پوست برای مشاهده زود هنگام علایم آسیب پوستی به طور منظم همزمان با معیارهای فوق انجام شود (۴۵) .

فصل سوم

روش پژوهش:
این فصل مشتمل بر مباحث روش پژوهش و ملاحظات اخلاقی است که در بخش روش پژوهش به مباحثی شامل : نوع پژوهش، جامعه پژوهش، نمونه پژوهش، مشخصات واحدهای مورد پژوهش، محیط پژوهش، روش نمونه گیری، ابزار گردآوری داده ها، اعتبار و اعتماد علمی، روش گردآوری و تجزیه و تحلیل داده ها پرداخته می شود .
نوع پژوهش:
این پژوهش یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی – تحلیلی است که در آن میزان بروز زخم فشاری در بیماران در معرض خطر بر اساس مقیاس برادن و تعیین پیش بینی کنندگی عوامل مرتبط بر ایجاد آن در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت در سال ۱۳۹۰ مورد بررسی قرار گرفته است .
تحقیق توصیفی همانگونه که از نامش به وضوح می توان دریافت، توصیف عینی، واقعی و منظم حوادث، رویدادها و موضوعات مختلف می باشد. به عبارت دیگر محقق در اینگونه تحقیقات سعی می کند تا آنچه را که هست بدون هیچ گونه دخالت یا استنتاج ذهنی گزارش دهد و نتایج عینی از موقعیت بگیرد (۵۱) .
جامعه پژوهش:
به مجموعه ای از افراد، گروهها که حداقل دارای یک ویژگی مشترک بوده و محقق قصد مطالعه خصوصیات آنها را داشته باشد، جامعه پژوهش گفته می شود (۲۲) .
در این پژوهش، بیماران بستری در بخشهای بخش مراقبت ویژه جنرال، بخش مراقبت ویژه اعصاب، ارتوپدی و داخلی اعصاب بیمارستان پورسینا و بخش مراقبت ویژه جنرال بیمارستان رازی شهر رشت واجد شرایط شناخته شده و جامعه پژوهش را تشکیل می دهند .
نمونه پژوهش:
در اغلب مطالعات به علت بزرگ بودن جامعه پژوهش، بررسی کلیه اعضاء جامعه به علت هزینه بالا و کمبود وقت و امکانات ممکن نمی باشد. در این حالت محقق، به جای بررسی تمام اعضاء جامعه آماری، بخشی از آن را به عنوان نمونه بررسی می کند (۵۲) .
تعیین حجم نمونه:
برای تعیین حجم نمونه، ابتدا یک مطالعه مقدماتی بر ۱۵ بیمار که واجد شرایط پژوهش بودند انجام گرفت.
جهت برآورد حجم نمونه لازم جهت بررسی میزان بروز زخم فشاری در بیماران در معرض خطر بر اساس مقیاس برادن و عوامل مرتبط بر ایجاد آن بر اساس مطالعه (سرپا و همکاران،۲۰۱۰ ) با اطمینان ۹۵ درصد و قدرت آزمون ۸۰ درصد، بر حسب فرمول نمونه گیری زیر به تعداد ۳۵۰ نفر برآورد گردید .

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   سرمایه انسانی

۱-?=%۹۵
۱-?=%۸۰
Odds ratio: 1.4شانس نسبی تحرک و ایجاد زخم فشاری
P= %40 فراوانی نسبی ایجاد زخم فشاری
O= log odds ratio
P=overall proportion (proportion of disease)

Delta=

N=
نمونه پژوهش در این تحقیق را ۳۵۰ بیمار بستری در بخش مراقبت ویژه جنرال، بخش مراقبت ویژه اعصاب، ارتوپدی و داخلی اعصاب بیمارستان های پورسینا و رازی شهر رشت که دارای شرایط شرکت در این پژوهش بودند، تشکیل می دادند .
مشخصات واحدهای مورد پژوهش:
معیارهای ورود به این مطالعه را بیماران با حداقل سن ۱۸ سال بستری در بخش مراقبت ویژه جنرال، بخش مراقبت ویژه اعصاب، ارتوپدی و داخلی اعصاب مراکز آموزشی- درمانی منتخب که در زمان پذیرش فاقد زخم فشاری بوده و قادر به حرکت نباشند یا فقط به کمک وسایل کمک حرکتی قادر به حرکت باشند و پس از ارزیابی توسط ابزار پیشگویی کننده زخم فشاری برادن، حداکثر امتیاز ۱۸ یا کمتر را کسب نموده باشند، تشکیل می دهند .

محیط پژوهش:
محیط پژوهش مکانی است که پژوهشگر برای انجام مطالعات خود در نظر میگیرد و انجام پژوهش در آن به آسانی در شرایط راحت امکان پذیر است (۵۲) .
این پژوهش در بخشهای بخش مراقبت ویژه جنرال، بخش مراقبت ویژه اعصاب، ارتوپدی و داخلی اعصاب بیمارستان پورسینا و بخش مراقبت ویژه جنرال بیمارستان رازی شهر رشت انجام شده است.بیمارستان پورسینا دارای ۳ بخش ارتوپدی (ارتوپدی مردان ۱ (۳۲ تخت)، مردان ۲ (۳۶ تخت) و ارتوپدی زنان (۲۳ تخت))، یک بخش داخلی اعصاب (۳۴ تخت)، بخش مراقبت ویژه اعصاب (۸ تخت)، بخش مراقبت ویژه جنرال (۱۰ تخت) و بخش مراقبت ویژه جنرال بیمارستان رازی (۵ تخت) می باشد .
دلیل انتخاب این محیط برای پژوهش آن است که محیطی طبیعی بوده و به دلیل حضور بیماران با محدودیت حرکتی که احتمال بروز زخم فشاری در آنها بیشتر می باشد، محیطی مناسب جهت دسترسی به واحدهای مورد پژوهش بوده است .
روش نمونه گیری:
روش نمونه گیری در این مطالعه به صورت تدریجی۴۶ بوده است. روش گردآوری اطلاعات، استفاده از
پرونده بالینی و مشاهده بود. جهت نمونه گیری، پژوهشگر و همکارش در طی ۳ ماه(آذر، دی، بهمن) سال ۱۳۹۰ پس از گرفتن مجوز از دانشکده محترم پرستاری و مامایی شهید بهشتی و معاونت محترم پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان در شیفت صبح به مراکز آموزشی- درمانی پورسینا و رازی مراجعه نمود و تعداد ۵۰۰ بیمار را با کمک مقیاس پیشگویی کننده برادن مورد بررسی قرار داد. سپس آن تعداد از بیمارانی که پس از بررسی دارای امتیاز ۱۸ و یا کمتر در مقیاس برادن بودند، به عنوان نمونه انتخاب نمود.
ابزار گردآوری داده ها:
ابزار گرد آوری داده ها ی این پژوهش شامل پرسشنامه سه قسمتی بود. بخش اول مربوط به مشخصات فردی- اجتماعی و طبی که می توانند عوامل خطر برای ایجاد زخم فشاری باشد، طبق چارت مربوطه ثبت می گردند. مشخصات فردی، اجتماعی موارد ۱ تا ۶ پرسشنامه می باشد. که شامل: نام بیمارستان، کد بیمار، جنس، سن، مدت بستری، بخش بستری. مشخصات طبی، سوالات ۷ تا ۱۸ پرسشنامه می باشد شامل تشخیص بیماری، بی اختیاری ادراری و مدفوعی، ادم و درجه آن، سطح هوشیاری بیمار، تشک مورد استفاده، بیماری های مزمن(نارسایی قلبی، نارسایی تنفسی، نارسایی کلیوی، نارسایی چند ارگان، فشار خون بالا، دیابت)، اتصال به دستگاه تهویه مکانیکی و مدت زمان اتصال، عمل جراحی اخیر، تغییر پوزیشن، گچ گیری عضو و داشتن تراکشن می باشند .
بخش دوم مربوط به چک لیست مشاهده ای بررسی محل های ایجاد زخم فشاری است که لیستی از محل های شایع برای ایجاد زخم فشاری(پشت سر، شانه، خار خاصره، تروکانتر ،ساکروم، باسن، لبه کناری پا ، پاشنه، گردن و سایر موارد) نیز ثبت میگردند . بخش سوم مربوط به مقیاس پیشگویی کننده برادن می باشد که جهت تشخیص بیماران در معرض خطر ابتلا به زخم فشاری مورد استفاده قرار می گیرد. این مقیاس شامل ۶ زیرمجموعه درک حسی، رطوبت، فعالیت، تحرک، تغذیه، اصطکاک ونیروی کشش(سایش) می باشد. حداقل امتیاز این مقیاس ۶ و حد اکثر آن ۲۳ می باشد. به طوری که امتیاز ۱۵تا ۱۸ در معرض خطر کم ،۱۳ تا ۱۴ در معرض خطر متوسط،۱۰تا۱۲ در معرض خطر بالا و ۹ یا کمتر در معرض خطر خیلی بالا برای ایجاد زخم فشاری می باشند.
تعیین اعتبار۴۷ علمی ابزار:
اعتبار اصطلاحی است که به هدفی که آزمون برای تحقق بخشیدن به آن درست شده است، اشاره می کند. به عبارت دیگر آزمونی روا است که برای اندازه گیری آنچه مورد نظر است، کافی و مناسب باشد (۵۲) .
در این پژوهش، اعتبا