بررسی اختلالات وابسته به حشیش

اختلالات وابسته به حشیش

گیاه شاه دانه هندی که بوته شاهدانه نامیده می‌شود از 4 هزار سال پیش در آسیای مرکزی و چین شناخته شده بوده است. این گیاه، گیاهی مقاوم و معطر با رشد سالیانه است. مواد فعال زیستی مشتق از آن روی هم رفته حشیش[1] نامیده می‌شود. طبق اکثر برآوردها حشیش رایج‌ترین ماده غیرقانونی مورد مصرف در جهان است. تمام اجزای این گیاه حاوی کانابینوئیدهای روانگردان است که از بین آنها  تتراهیدروکانابینون فراوانتر از همه است. قوی‌ترین انواع حشیش از شاخه‌های گلدار گیاه یا از ترشح رزینی قهوه‌ای مایل به سیاه خشک شده برگ‌های آن که hashish یا hash نامیده می‌شود به دست می‌آید. بوته شاهدانه را معمولاً می‌برند، خشک می‌کنند و داخل سیگار، ریخته و آن را دود می‌کنند اسامی رایج‌ترین حشیش عبارتند از: ماری جوانا، علف[2]، جام[3]، علف هرز[4]، چای[5] و مری جین[6] (همان منبع).

1-10-2 همه‌گیری شناسی

1-1-10-2 شیوع و روندهای اخیر

مطالعه پایش آینده که بر روی نوجوانان مدارس انجام شد نشان داد در روندی که اوایل دهه 1990 شروع شده بود هم چنان ادامه دارد و اخیراً میزان مصرف روزانه، سالیانه مصرف اخیر و مصرف در طول عمر ماری جوانا در میان دانش‌آموزان کلاس هشتم و دهم افزایش یافته است. در سال 1996، 1/23 درصد دانش‌آموزان کلاس هشتم و 8/39 درصد دانش‌آموزان کلاس دهم گزارش کردند که دست کم یک بار در طول عمر خود ماری جوانا مصرف کرده‌اند. مقیاس دیگر شیوع ماری جوانا از مطالعه میلی خانگی سوء مصرف دارو گرفته شده است. در این مطالعه نمونه‌های خانگی سراسر ایالات متحده به صورت تصادفی انتخاب شدند. مطالعه زبرر نشان داد که ماری جوانا رایج‌ترین ماده قانونی مورد مصرف است. بر طبق متن بازنگری شده کتابچه تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-IV-IR) میزان شیوع سوء مصرف حشیش یا وابستگی به آن در طول عمر 5 درصد است (همان منبع).

2-1-10-2 قراین مردم شناختی

میزان مصرف اخیر ماری جوانا و مصرف در طول سال گذشته در گروه سنی 26 سال به بالا در بین مردها تقریباً دو برابر زنها است. این اختلاف دو جنس در سنین پایین‌تر کمتر است، در سنین 12 تا 17 سال تفاوتی بین دو جنس دیده نمی‌شود. نژاد و قومیت نیز با مصرف ماری جوانا در ارتباط است. میزان مصرف ماری جوانا در بین سفیدپوستان بیشتر از سیاه پوستان است (همان منبع).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   زوج سالم و خانواده سالم چه ویژگی هایی دارند؟

2-10-2 نوروفارماکولوژی

همچنانکه بیشتر اشاره شد، جزء اصلی حشیش  است، با این حال بیش از 400 ماده شیمیایی در گیاه حشیش وجود دارد که حدود 60 درصد آنها از لحاظ شیمیایی با  ارتباط دارند. در انسان  به سرعت به متابولیتی به نام 11-هیدروکی-دلتا-9- تتراهیدورکانابنیول تبدیل می‌شود که در دستگاه عصبی مرکزی فعال است. گیرنده خاصی برای کانانبول‌ها شناسایی، تکثیر و مشخص شده است.

این گیرنده عضوی از خانواده گیرنده‌های وابسته به پروتئین G است که به پروئین G مهاری متصل می‌شود، که با آرنیل سیکلاز پیوند شده و آن را مهار می‌کند. غلظت گیرنده کانبیفوئید در هسته‌های قاعده‌ای، هیسپوکامپ و مخچه یافت می‌شود و حداقل غلظت آن در قشر مخ است.

این گیرنده در ساقه نیز وجود ندارد به همین دلیل حشیش روی دستگاه تنفسی و قلب اثر چندانی ندارد. اکثر مطالعات نشان داده‌اند که حیوانات به طور خودانگیز اقدام به مصرف کانابنیوئیدها نمی‌کنند در حالیکه در موارد مورد سوء مصرف دیگر این کار را انجام می‌دهند. به علاوه در مورد اینکه کانابینوئیدها مراکز به اصطلاح پاداش مغزی انجام می‌دهند. به علاوه در مورد این که کانابینوئیدها مراکز به اصطلاح پاداش مغزی انجام می‌دهند. به علاوه در مورد این که کانابینوئیدها مراکز به اصطلاح پاداش مغزی انجام می‌دهند. به علاوه در مورد اینکه کانابینوئیدها مرکز به اصطلاح پاداش مغزی نظیر نورون‌های درپامینرژیک ناحیه نگمنتان نفسی را تحریک می‌کنند یا خیر جای بحث وجود دارد. نسبت به حشیش تحمل ایجاد می‌شود و وابستگی روان‌شناختی نسبت به آن وجود می‌آید، هر چند شواهد وابستگی فیزیولوژیک قوی نیست. نشانه‌های ترک در انسان محدود به افزایش مختصر تحریک‌پذیری بی‌قراری، بی‌خوابی، بی‌اشتهایی و تهوع خفیف است و همه این نشانه‌ها فقط هنگامی بروز می‌کند که شخص به طور ناگهانی مصرف مقادیر زیاد حشیش را قطع کند (همان منبع).

[1] – Cannabis

[2]– grass

[3] – pot

[4] – weed

[5] – tea

[6] – Mary Jeine