بادبادک‌های صحرایی اسرارآمیز؛ اردن

در تصاویر هوایی صحرای کشورای مصر و اردن، شکل های عجیبی وجود دارن که به بادبادک های صحرایی اسرارآمیز معروفیت دارن. 

مقاله های در رابطه:

  • دریاچهای مرموز صحرای باداین جاران
  • معجزه باران در خشک ترین صحرای جهان
  • خوشگل ترین بیابان های جهان

در حدود ۹۰ سال پیش، خلبانان نیروی هوایی سلطنتی شکل های عجیبی رو به هنگام پرواز بر فراز صحرای کشورای اردن و مصر دیدن که به بادبادک های صحرایی اسرارآمیز مشهور هستن.

در سال های دهه ۱۹۲۰، خلبانان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به هنگام پرواز بر فراز کشورای اردن و مصر شکل های عجیبی رو روی زمین دیدن که به دلیل شکل ظاهری اون ها از آسمون «بادبادک های صحرایی» نامیده شدن. با اینکه بادیه نشین های بومی از هزاران سال قبل از وجود این شکل های عجیب آگاهی داشتن، ولی این واسه اولین بار بود که فردی به غیر از اون ها این شکل ها رو از نزدیک مشاهده می کرد. طبق باور اهالی این شکل ها واسه آدم های گذشته. تا الان هزاران بادبادک صحرایی در کشف های انجام شده در عربستان، شبه جزیره سینا و بخش های شمالی و جنوب شرقی ترکیه به دست آمده.

 بادبادک های صحرایی دارای دو دیوار سنگی کوتاه هستن که با سنگ های جور واجور مثل ریز و بزرگ ساخته شده و فاصله این دیواره ها رفته رفته بیشتر می شه تا شکلی مثل به قیف یا حرف V رو بسازه. بخش انتهایی و باریک قیف هم منتهی به محوطه ای دایره ای یا چاله ای می شه که ابعاد اون بین چند متر، چند صد متر یا حتی چند صد کیلومتر متغیره. شکل این بادبادک ها و هم دلایل قدیم شناسی این احتمال رو ایجاد می کنه که این سازه های سنگی به شکل تله واسه شکار و کشتن تعداد خیلی از حیوانات وحشی ساخته شده ان.

 همونطور که گفته شد پیش تر قدیم شناسا بر این باور بودن که این سازه های اسرارآمیز قیفی شکل واسه شکار حیوانات و به خاص غزال ها ساخته شده ان، ولی طبق آزمایش های انجام شده تا سال ۲۰۱۱، هیچ اثری از شکار حیوانات در این سازه ها به دست نیامده بود. ولی در طول ۴ سال گذشته گروهی تشکیل شده از قدیم شناسا آمریکایی و بقیه کشورها، مقدار خیلی از استخون های غزال ایرونی واسه هزاره چهارم قبل از میلاد رو در سایتی در شمال شرقی سوریه دشت کردن که شاهدی بر به کار گیری این بادبادک ها واسه شکار حیوانات در زمان قبل از نوسنگیه.  

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   بارش برف در ارتفاعات و کاهش دمای هوای تهران

قدمت خیلی از این بادبادک های صحرایی بین ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ سال قبل از میلاده، ولی گذشته بعضی از اون ها به هزاره هشتم قبل از میلاد هم بازمی شه. مثل روش شکار بومیان آمریکا، Buffalo Humps، بادبادک های صحرایی در مناطقی ساخته شده ان که از نظر شرایط طبیعی با استعداد شکار هستن. یعنی، زمین به طور کامل مسطح بوده و خندق یا چاله ای عمیق و باریک در اونجا ایجاد شده. در بعضی از بادبادک ها از چاله هایی به عمق ۶ تا ۱۵ متر به جای حصار به کار گیری شده و سطح شیبداری به شیب ملایم به طرف بالا به خاطر کاهش احتمال فرار ایجاد شده. این شیب هم اینکه به عنوان یه محافظ واسه کاهش سرعت حیوانات واسه جهش از چاله و جلوگیری از تقلای اون ها واسه فرار عمل می کنه. هم اینکه بعضی دیواره های سنگی به شکل سلول های کوچیکی ساخته شده ان تا از فرار حیوانات به طور کامل جلوگیری کنن.

مراحل شکار هم اینطوری بوده که گروهی از شکارچیان گله بزرگی از حیوانات رو تعقیب و به طرف انتهای باریک قیف که چاله یا محوطه سنگی در اونجا قرار داره، هدایت می کرده و خیلی راحت شکار دسته جمعی رو انجام می داده ان. ولی انجام اینجور شکار بزرگی، مشارکت افراد زیادی لازم بوده. هم اینکه بادبادک ها واسه نگهداری و شکار گله های در حال مهاجرت حیواناتی به کار گیری می شدن، که پیش تر شکارچیان در کمین اون ها بوده و با مهارت به طرف بادبادک ها هدایت می کردن. پس از این مرحله، حیوانات به دام افتاده به وسیله شکارچیان سلاخی و گوشت اون ها به محل مورد نظر انتقال داده می شد. 

البته جالبه بدونین کشتار بی روش آهوها با اسلحه های گرم و مدرن در قرن نوزدهم و ابتدا قرن بیستم هم ادامه داشت و پس از اتفاق شکار بی رحمانه آهوها در سرزمین شام، الان نژاد این جور در برابر خظر نابودی قرار داشته و تنها گروه های کوچیکی از اون در مناطق جور واجور در حال زندگی هستن.