انواع کنوانسیون حمل و نقل

انواع کنوانسیون حمل و نقل

1) کنوانسیون CMR [1]

این کنوانسیون جهت تأمین منافع و حقوق دست اندر کاران حمل و نقل جاده ای و یکنواخت کردن شرایط حاکم برقرار داد حمل و نقل بین المللی ایجاد شده است. این کنوانسیون صرفا به منظور حمایت از شرکت های حمل و نقل و پوشش مسئولیت های حمل کنندگان در کشورها به وجود آمد و بتدریج کشورهای ذینفع بدان ملحق شدند. در این کنوانسیون پیش بینی شده که چنانچه یکی از کشورهای مبادی یا مقاصد حمل، عضو کنوانسیون باشند. مقررات در مورد کشور غیرعضو نیز حاکم و معتبر است. کنوانسیون سی ام آر، ناظر بر مسئولیت حمل کالا و عمدتا جهت پوشش بیمه ای مسئولیت شرکت های حمل کننده، در قبال خطر حمل، تدوین شده است.

برخی نکات مهم کنوانسیون CMR

 

 

 

  • چنانچه محموله در کامیون بارگیری و کامیون قمستی از مسیر را به وسیله کشتی طی نماید به طوری که محموله از کامیون تخلیه نشود مشمول استفاده از مزایای این کنوانسیون خواهد بود.
  • حمل اثاثیه منزل و محمولات پستی و حمل جنازه مشمول سی ام آر نمی شود.
  • صدور راه نامه سی ام آر، مکمل قرارداد حمل است.
  • راه نامه سی ام آر، از جمله اسناد غیرقابل انتقال می باشد.
  • قرارداد حمل با تنظیم راه نامه سی ام آر، تایید خواهد شد و با قبول مفاد آن، سایر شروط مغایر با کنوانسیون باطل است.
  • با صدور راه نامه سی ام آر، هرگونه قرارداد حمل و نقل جاده ای تابع مقررات این کنوانسیون بوده و سایر شرایط مغایر که احتمالا مورد توافق صاحبان کالا و حمل کننده هم باشد باطل است.

2) کنوانسیون TIR [2]

این کنوانسیون برای ایجاد تسهیلات در رابطه با تشریفات گمرکی کامیون های حامل کالا که در جاده های بین المللی تردد و از گمرکات کشورهای ثالث عبور می کند تدوین و به مرحله اجرا درآمده است بدین ترتیب که این کامیون ها از انجام تشریفات گمرکی در کشورهای مسیر معاف بوده و فقط به بازرسی اجمالی از وضیعت ظاهری و سالم بودن پلمپ ها اکتفا می شود.

در این کنوانسیون ضوابطی جهت کامیون هایی که تحت شرایط تیر کالا جابجا می کنند وضع شده است و استانداردهایی برای آن ها در نظر گرفته شده است. مؤسسات حمل و نقل بین المللی با در اختیار داشتن کامیون های مورد بحث اقدام بخرید دفترچه هایی به نام کارنه تر می کنند که توسط IRU [3]صادر می گردد. اتاق های بازرگانی کشورها به نمایندگی از طرف IRU مسئولیت حسن اجرای این کنوانسیون را دارا می باشند و در قبال گمرک کشورها بابت حقوق و عوارض گمرکی ضامن می باشند.

کنوانسیون های تیر در سال 1959 میلادی تشکیل شده است. کشور ما در سال 1349 به این کنوانسیون ملحق گردید. در مقررات کنوانسیون، در سال 1975 تغییراتی داده شد که این تغییرات در سال 1363 با تصویب مجلس شورای اسلامی در ایران نیز مورد عمل قرار گرفت.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   مدل تعالی سازمانی EFQM

3) فیاتا FIATA

این سازمان در سال 1926 میلادی در شهر وین به وجود آمد و هم اکنون دارای 67 سندیکا و بیش از 1600 عضو منفرد در 122 کشور جهان می باشد. این سازمان برای اولین بار مقررات بارنامه فیاتا را در سال 1971 تدوین کرد که در سال 1978 به تصویب اتاق بازرگانی بین المللی رسیده است. در سال های 1982 و 1987 اصلاحاتی در آن صورت گرفت که مورد تایید اتاق بازرگانی بین المللی قرار گرفته است. سازمان فیاتا به عنوان عامل حمل و نقل مرکب اسناد دیگری به غیر از بارنامه حمل مرکب فیاتا FBL صادر نموده که به شرح زیر است :

  • گواهی رسید فیاتا FCR [4]این گواهی به عامل حمل و نقل امکان می دهد که سند مخصوص را به عنوان اعلامیه رسمی که به موجب آن مسئولیت کالا را به عهده می گیرد برای فرستنده کالا صادر نماید. پس از تسلیم گواهی رسید فیاتا به خریدار فروشنده به هیچ وجه حق واگذاری کالای تحویل شده به کارگزار را به دیگری ندارد.

گواهی حمل فیاتا FCT [5] کارگزار با صدور این سند تایید می کند که مسئولیت ارسال و تحویل محموله مشخصی را براساس دستورات دریافتی از فرستنده کالا به عهده گرفته متعهد می گردد که کالا را در مقصد توسط نماینده منتخب خود تحویل نماید.

  • رسید انبار فیاتا FWR [6]سندی است جهت استفاده عملیات انبارداری کارگزار و عمدتا برای استفاده در داخل کشور بکار می رود.

 

 

4) کنوانسیون کوتیف COTIF

مربوط به حمل و نقل بین المللی با راه آهن است که به منظور استقرار مقررات حقوقی یکنواخت مربوط به حمل مسافر و بار همراه وی و کالا با راه آهن به وجود آمده است.

دولت ایران از تاریخ اول اکتبر 1985 میلادی، مقررات کنوانسیون کوتیف را به مرحله اجرا درآورده است.

مقاوله نامه کوتیف اجرای مقررات یکنواخت در حمل کالا به وسیله راه آهن را الزامی دانسته است :

  • مقررات یکنواخت حمل مسافر و بار همراه RU/CIV
  • مقررات یکنواخت حمل کالا RU/CIM

برمبنای کنوانسیون مقررات یکنواخت حمل کالا راه آهن ملزم است با رعایت شرایط این کنوانسیون کلیه کالا را با واگن دربست حمل نماید به شرطی که :

  • فرستنده مقررات یکنواخت، مقررات تکمیلی و مقررات تعرفه ای را رعایت کند .
  • امکانات حمل باتوجه به پرسنل و وسایل معمولی حمل و نقل فراهم باشد .
  • حمل و نقل به علت پیش آمدهایی که اجتناب از وقوع آن ها مربوط به راه آهن نیست متوقف نشود .
  • راه آهن موظف نیست کالایی که بارگیری تخلیه یا واگن به واگن نمودن آن نیاز به بکار بردن وسایل مخصوصی است قبول نماید . مگر آن که ایستگاه های مربوطه این وسایل را در اختیار داشته باشند .

[1] CMR: Covention for the International Carriage

[2] Transport International the Road

[3] International Road United Nation

[4] FCR:  Forwarders Certificate of Receipt

[5] FCT :   Forwarders Certificate of Receipt

 

[6] FWR : FIATA Warehouse Receipt