سبک های حل تعارض و کاربردهای آن

سبک های حل تعارض:

یادگیری چگونگی مقابله موثر با تعارض یکی از مهمترین گام های ایجاد روابط توانمند است. به دلیل اینکه حل تعارض بسیار حیاتی است بسیاری از درمانگران تلاش شان را بر درک و شرح رویکرد های سودمند و تشخیص موارد دارای پیامد متمرکز کرده اند. ،5 سبک حل تعارض را مشخص می کنند که همه ی سبک ها دارای فواید و مضراتی هستند:

سبک رقابتی: زوجینی که از سبک رقابتی حل تعارض استفاده می کنند تمایل به پرخاشگری و عدم مشارکت دارند. منافع خودشان را به هزینه دیگری دنبال می کنند، افراد دارای این سبک با مقابله مستقیم و تلاش برای برنده شدن بدون انطباق اهداف و آرزوهایشان با اهداف و آرزو های دیگران ، کسب قدرت می کنند. برای این افراد زندگی میدان کارزار است یک سبک رقابتی معمولا برای رشد و پرورش صمیمیت سازنده نیست.

سبک مشارکتی: زوجین برای رسیدن به اهداف شان بسیار قاطع عمل می کنند اما میزان نگرانی آن ها برای دیگران نیز زیاد است این افراد با جملات زیر شناخته می شوند (هنگامی که با فردی دجار تعارض می شوم، تلاش می کنم که به طور خلاق برای یافتن گزینه های جدید با او کار کنم) (کیلمن[1] و توماس[2] 1975 به نقل از محققی،1390).

سبک توافقی: زوجین در نقطه میانی پرخاشگری و مشارکت قرار دارند و با این عبارات شناخته می شوند ) هنگامی که اختلاف نظر وجود دارد هر دو باید بخشی از ضرر را متحمل شوید و سهم خود را بپردازید). سبک توافقی از سبک اجتنابی صریح تر است، اما به اندازه ی سبک مشارکتی منجر به حل مسائل نمی شود.

سبک اجتنابی : رفتارهای منفعلانه و غیر صریح، مشخصه سبک اجتنابی در حل تعارض است اجتناب کنندگان نه پیگیر نگرانی های خود و نه پیگیر نگرانی های دیگران هستند. آن ها از زیر بار مساله با تغیر موضوع یا کناره گیری از آن شانه خالی می کنند. این سبک دارای مضراتی  هست و این پیام را می رساند که اجتناب گر به اندازه کافی به مقابله با مشکل اهمیت نمی دهد و مشکل پنهان می ماند.

سبک انعطاف پذیر: رفتار غیر صریح و مشارکتی مشخص کنندی این سبک است . افراد دارای این سبک نگرانی های شخصی شان را جهت ارضای خواسته ها و نیاز های دیگران کنار می گذارند و این افراد به تعارض با تسلیم شدن و منطقی بودن پاسخ می گویند که هر دو سودمند است. این سبک گزینه های خلاق را کاهش می دهد زیرا گفتگوی حقیقی را قربانی می کند و نیز ممکن است باعث رنجش و آزردگی و آرزوی تساوی شود. (کیلمن و توماس1975 به نقل از محققی،1390).

انواع سبک ها و کاربرد آنها

توماس[1] و کیلمن[2] (1974 به نقل از سوپینگ [3]و جینگ[4]، 2006) بیان کردند که هر فردی توانایی استفاده  از پنج سبک مدیریت تعارض را دارد. هیچ شخصی دارای یک سبک واحد و ثابت در برخورد با تعارض شناخته نمی شود. اما ممکن است که برخی افراد آمادگی بیشتری برای استفاده از برخی سبک ها داشته باشند و بنابراین  به آن سبک ها بیشتر متکی باشند.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   ویژگی های افراد توانمند در حل مسأله

رفتار های تعارضی که افراد استفاده می کنند نتیجه هم تمایلات شخصی و هم مقتضیات موقعیتی است که افراد در آن قرار می گیرند. همچنین مهارت های اجتماعی ممکن است منجر شود که آنها بر برخی از رفتار های تعارضی بیشتر یا کمتر از بقیه رفتارها تکیه کنند. کاربرد های این 5 سبک در جدول 1 نشان داده شده است.

سبک مدیریت تعارض

کاربرد

رقابت

هنگامی که تصمیم گیری سریع، لازم و بحرانی است

جایی که مسائل مهم هستند تصمیمات غیر متداول باید گرفته شود

جایی که مسائل برای گروه بحرانی هستندو تصمیم گیرنده از تصمیمش مطمئن  است

در یک محیط رقابتی ، که شما سودی از غیر رقابتی بودن دریافت نمی کنید

همکاری

هنگامی که اهداف هر دوی طرفین باید در نظر گرفته شود

هنگامی که فرایند درک اهداف خودتان و هم رقیبانتان زوری باشد

هنگامی که تلفیق دید گاه ها ی دو طرف مهم باشد

هنگامی که برطرف کردن احساس سوءتفاهم گذشته، لازم است

هنگامی که تعهد  مهم باشد

مصالحه  (سازش )

هنگامی که اهداف ، فقط تا حدی مهم هستند، اختلال و به هم خوردن رابطه ریسک بزرگتری است

هنگامی که طرفین، اهداف ناسازگاری را دنبال می کنند

هنگامی که زمان مهم و بحرانی است

 

سبک مدیریت تعارض

کاربرد

اجتناب

هنگامی که یک مسئله ، مجاز به توجه و رسیدگی نیست

هنگامی که پتانسیل موفقیت محدود است

هنگامی که ریسک کردن، سود بالقوه را باز داری می کند

هنگامی که  اندیشیدن لازم است

هنگامی که اطلاعات بیشتر لازم است

هنگامی که دیگران با آمادگی بیشتری می توانند موقعیت را حل کنند

هنگامی که مشکل با مسئله اساسی تر دیگری مرتبط باشد

انطباق

هنگامی که وضعیت شما غیر قابل دفاع باشد

هنگامی که مسئله برای شما بی اهمیت باشد

برای طرفداری کردن

هنگامی که شما در حال زیان کردن هستند

هنگامی که نگه داشتن صلح و آرامش مهم است

برای اجازه دادن به دیگران که تجربه کردن را یاد بگیرند



[1] Thomas,K.w

[2] Kilman,R.H

[3] Suping,T

[4] Jing,W

[1] Kilman,R.H

[2] Thomas,K.W